Jeszcze pożyjecie poeci prawdy,

Jeszcze pożyjecie padając z nóg,
Zobaczycie jeszcze jak inni wstają,
Jakby ich prowadził taki sam Bóg.

(Marek Grechuta, Jeszcze pożyjemy)

53 lata temu (1972) Marek Grechuta nagrał album „Droga za widnokres” z wyraźnym przesłaniem, żeby wiersze śpiewane na tej płycie (pochodzące z programu pod tym samym tytułem)  powiększyły grono zwolenników najmłodszej polskiej poezji. Chciał, żeby muzyka dała możliwość innego niż zazwyczaj odczytania poezji.

Na płycie „Droga za widnokres” (wersja oryginalna z 1972 roku) znalazły się piosenki z tekstami ośmiu (z których nie żyje już dzisiaj sześciu) poetów:

1. Marek Grechuta, 10.12.1945-9.11.2006 (Jeszcze pożyjemy, muz. Marek Grechuta)

2. Jan Zych, 27.12.1931-21.08.1995 (Gdziekolwiek, muz. Marek Grechuta)

3. Ryszard Krynicki, 28.06.1943- (Może usłyszysz wołanie o pomoc, muz. Marek Grechuta)

4. Wincenty Faber, 7.06.1936-27.05.1980  (Wędrówka, muz. Marek Grechuta)

5. Tadeusz Nowak, 11.11.1930-10.08.1991 (Krajobraz z wilgą i ludzie, muz. Marek Grechuta)

6. Ewa Lipska, 8.10.1945- (Pewność, muz. Marek Grechuta)

7. Ryszard Milczewski-Bruno, 18.02.1940-17.05.1979 (Gdzieś w nas, muz. Marek Grechuta)

8. Tadeusz Śliwiak, 23.01.1928-3.12.1994 (Droga za widnokres, muz. Marek Grechuta)

W poprzednim numerze „Ex Librisu 43bis” pisaliśmy dużo o Marku Grechucie, zwróciliśmy uwagę na tę szczególną płytę w jego dorobku zawierającą wśród 8 piosenek tylko jedną z jego tekstem. Cytowaliśmy wówczas fragmenty niektórych tekstów utrwalonych na tej płycie. Teraz prezentujemy te teksty w całości opatrując je tytułem łączącym pierwszy (Gdzieś w nas błyszczą gwiazdy poezji) i ostatni wers (Gdzieś w nas śpią ludzie niezłomni) wiersza Gdzieś w nas Ryszarda Milczewskiego-Bruno.

Składając hołd poetom – autorom tekstów z albumu „Droga za widnokres”, należy podkreślić rolę Marka Grechuty, któremu za sprawą nie tylko tej płyty udało się powiększyć grono zwolenników najmłodszej (wówczas) polskiej poezji. Wtedy ta poezja podnosiła ich na duchu, pozwalała wierzyć, że gdzieś w nich błyszczą gwiazdy poezji, i że gdzieś w nich śpią (Grechuta śpiewał: idą) ludzie niezłomni.            

Bernard Cichosz